|
Ne güzel başlamıştı. İkimizde gençtik
deli doluyduk, coşkunluğumuzun son safhasında kanımızın
kaynadığı bir anda gördük birbirimizi, sevdalandık.
Geceler boyu uykusuz kaldık birbirimizi
düşünmekten, en güzel heyecanları, en güzel bakışları
yaşadık. Hemen aşkı yaşadık, zamanı durdurup utançları
ve sitemleri yaşadık. Kavgaların en güzellerini de biz
yaptık. Çünkü barışmakta ayrı bir zevk veriyordu bize.
Sevdik, sevildik, doruğuna vardık
kutsal duyguların.Aşk yeminleri ettik tutamayacağımızı
bile bile. Günlerce aylarca yalnız ikimiz varmış gibi
yaşadık. Ne alaylı bakan gözlere, ne karşı çıkan
büyüklere, ne de dost sözüne aldandık. Kendi ateşimizde
yandık, en önemlisi bir birimizi anladık.
Romantik şarkıları serin aksam
üstüleri yaşadık seninle. En güzel çiçekleri verdin
bana. Rüyalarda bile hep ikimiz vardık. Gerçek aşkı
tattık bunu sende biliyorsun.
Öyleyse hep aynı duygularla kalmalı
değil mi? Biz birlikte olmasak da... güzel başlayan çok
güzel yaşanan bu aşkı aynı temiz duygularla
bitirmeliyiz. Şimdi de ayrılığın en güzelini en acısını
yine biz yaşıyoruz...
Ne dersin bu da Allah’ın bir lütfü
değil mi bize? Lütfen ağlama. Neden benimkilerle
yarışıyor göz yaşların? Sen benim güçlü kocaman sevgilim
değil misin? Güçlüsündür sen... seni hep böyle
hatırlamak istiyorum, haydi sil gözyaşlarını. Hava da
kararmak üzere, zaman bize hep acımasızdı zaten. Yine
öyle çabuk olmamızı istiyor herhalde.
Sana bir şey söylemek istiyorum. Mavi
gömleğin sana çok yakışıyor bir daha kız tavlamaya
niyetlenirsen bu sözlerim aklında bulunsun. Bir de küçük
bir istek arkana dönüp bakma tamam mı her şey burada
bitsin, hoşça kal... |