|
Anlaştığımız gibi sinemaya gidecektik ve
Şelale filmine gittik.Filmin başlamasına çok olduğu için
neskafelerimizi içerken sohbete daldık.Onun gibi
erkeklerin var olmadığını düşünürken şaşkınlıkla onu
dinliyordum.Filmi izledik ve sahilde kola içiyorduk.Hava
soğuktu,çıkarıp ceketini vermişti aşkım.....
Annesi ve kardeşiyle tanıştığımda onlarda
çok sevmişlerdi beni.Tabii ki bende onları...Yaşadığımız
eski kötü tecrübeleri,aşk sandığımız anları
unutmuştuk.Şimdi bir parçam halini aldı her gün
birlikteyiz....gerisini o anlatsın.
Adım Barış.23 yaşında çok romantik
biriyim ve aşktan sevgiden kopmuş olduğumu hisseciğim
zaman kendimi Özlemin yanında buldum.Bende öyle
olacağını sanmıyordum.Diğer kızlardan farkı yoktur diye
düşünüyordum.Daha öncede aşkı yaşadım.Yani öyle
sanıyordum. Aşk Özlemle yaşanırmış. 3 aylık ilişkimize
rağmen birbirimizi fazla tanımadığımıza halde Sevgililer
Günün de evlenme teklif ettim.
Sahilde ve yıldızların altındaydık. O
da cevabını kocaman bir öpücükle verdi. Bu arada ilk
buluşmamızda yarım saat değil 45 dakika beklemiştim. O
an bilseydim onu ömrüm boyunca beklerdim. 3 gün sonra
nişan yüzüklerimiz takıldı. 17,02,2002 tarihinde
nişanlandık. Şimdi ben anlatıyorum. Yani Özlem. Ben
ilkleri hep Barış’ ta yaşadım. Hayatımda ilk çiçek veren
erkek, elimi gerçekten sevgiyle sımsıcak tutan ve beni
gerçekten kıskanan erkektir...
Onu bulduğum ve onu sevdiğim için
Allah’a şükrediyorum. İnşallah evlenince sizlerle
mutluluğumuz tekrar paylaşırız. Umarım güzel ve kısa
zamanda oluşan sevgimiz, sonsuza kadar sürer. |
