|
Seninle birlikte kurduğum dünyayı yerle
bir edip gitmene ne sebep oldu bilmiyorum. Ben yalnızca
sana aşık değildim sen benim en iyi dostumdun. Neler
yapacaksam danışırdık birbirimize, hayatımızı
paylaşırdık. Ağlamaktan korkmazdım. Biliyordum ki
ağladığımda sen yanımda olup göz yaşlarımı silerdin.
Artık ağlamıyorum bile. Seninle ilgili her hatıra
acıtıyor yüreğimi. Gecen gün markette senin o çok
sevdiğin acı biberlerden alacaktım . birden aklıma
geldin ve ben boğulacağımı sandım. Tıkandım. Nefes
alamadım. Ağlayamadım. Patates böreği yemiyorum. Ebru
Gündeş’i dinlemiyorum. Bütün resimlerimizi kaldırdım.
Kimsenin senin hakkında konuşmasına izin vermiyorum. Ve
günde bir paket sigara içiyorum. Hayatta en nefret
ettiğin şeyi yapıyorum yani. Artık uzun yıllar yaşamanın
pek anlamı yok öyle değil mi?Ne için yaşayacağım ki!
Seninle birlikte hayallerimi de kaybettim
ben.Tek katlı bahçeli ve bahçesinde köpekleri olan bir
evim olmayacak artık. Domates, biber, sebze yetiştirmeyi
de öğrenemeyeceğim. salonumuzun tavanını balıkçı ağıyla
süsleyemeyeceğiz.Sana sürpriz yapacaktım,yatak odamızın
duvarlarını sana yazdığım aşk mektuplarıyla ve en güzel
fotoğraflarımızla süsleyecektim. Bütün hayallerime evime
çocuklarımıza, mutlu geleceğimize emin olduğum
geleceğimize veda etmek kolay mı olacak sanıyorsun. Seni
aramıyorum diye, bu kez peşinden gelmedim diye
unuttuğumu zannetme. Her zamankinden daha çok seviyorum
seni. Şu an şu saniye uğrunda ölebilecek kadar çok
seviyorum. Öfkem de aşkımda dinmek bilmiyor.
Senden sonra ben nasıl yaşarım
bilmiyorum, ama senin hep mutlu olmanı isterim. Birlikte
geçirdiğimiz yıllar içinde seninle yaşadığım her an
özeldi, her anı doyasıya yaşadım. Beni çok mutlu ettin.
Zaman içinde kızgınlığım geçince seni hep o güzel
günlerimizdeki hatıralarla anacağım. Yıllar sonra ben
eğer aklına gelirsem bil ki pencerenin önünde en
sevdiğin şarkıyı mırıldanıyorumdur yıldızlara “Dün akşam
yine benim yollarıma bakmışsın...” |
