|
Bu döllenmiş yumurtalar embriyo (cenin) olarak adlandırılır ve son hedef olan kadın rahmine yerleştirilir. Embriyolar rahim içerisine rahim ağzından ince bir katater ile yerleştirilir. Bu işlemler sonucu kadınların yaklaşık %50'sinde gebelik oluşur. Ancak bu gebeliklerin bir kısmı düşük ile sonlanır. Tedaviye giren çiftlerin uygulama başına yaklaşık % 40'ında çocukları olur. Bu oran birçok uygulama sonucu % 70 - 80'lere çıkabilir. Geri kalan % 20 - 30'luk grup modern tıbbın bütün olanaklarına rağmen günümüzde çocuk sahibi olamaz. Tüp bebek yöntemlerinde çeşitli ilaçlarla (Gonal-F, Puregon, Menogon) kadının yumurtalıklarının uyarılması sağlanır. Yumurtalıkların uyarılmasının amacı, embriyo oluşturmaya aday çok sayıda yumurta elde etmek. Çok sayıda embriyonun rahim içine yerleştirilmesinin (embriyo transferi) gebelik şansını artırdığı görüldü (gebelik oranları, bir embriyo yerleştirildiğinde yaklaşık %10, üç embriyo yerleştirildiğinde ise %40 -50 civarında).
Tüp bebek, klasik yöntemler ile gebe
kalamayan kadınlarda uygulanan bir tedavi şekli. Erkek (sperm) ve dişi
(yumurta) döl hücrelerinin laboratuvar koşullarında birleştirilmesi
sonucunda oluşan embriyoların, rahime transferi ilkesine dayanır.
Laboratuvar koşullarında gerçekleştirilen döllenme, kendiliğinden (in vitro
fertilizasyon) ya da insan eliyle, tek yumurta içine tek sperm verilmesi ile
(mikroenjeksiyon) sağlanır.
Tüp bebek, önceleri enfeksiyon veya cerrahi işlem sonucunda tüplerinde
kalıcı hasar oluşan kadınlarda uygulanmaya başlanmış, kısa bir süre sonra
ise, kısırlığa yol açan diğer nedenlerin tedavisinde de kullanılır hale
gelmiş. Bugün, endometriozis, nedeni açıklanamayan kısırlık olguları ve
erkeğe bağlı kısırlıkta, tüp bebek yöntemleri ile başarılı sonuçlar alınır.
Özellikle son yıllarda uygulanmaya başlanan
mikroenjeksiyon, sperm sayısının çok düşük olması ve hatta menisinde hiç sperm
olmamasına karşın, testisinde sperm bulunan erkeklerin tedavisinde bir devrim
olarak nitelendiriliyor. |
